Arefe günü, sadece bayramdan bir önceki gün değildir.! O, bir bekleyişin, bir arınmanın ve derin bir sessizliğin adıdır. Tasavvuf ehli der ki, Arefe, arif olma günüdür. Yani insanın kendi içine dönüp, Ben kimim, nereye gidiyorum.? diye sorduğu, kusurlarını fark edip onları gözyaşıyla yıkadığı o mübarek eşiktir. Tıpkı bir misafir gelmeden önce evin temizlenmesi gibi, Arefe de bayram sevincinin gönül sarayına girmesi için yapılan son hazırlıktır. O gün gökyüzü yere yaklaşır, dualar kalbin en derin yerinden süzülüp gelir. Arefe, bir durma halidir, telaşın içinde bir sükûnet adasıdır.
Bayram Gönüllerin İftarıdır.
Bayram sadece yeni elbiseler giymek ya da tatlı ikram etmek değildir.
Bayram dargınlığın benlikten kibrin yürekten atılmasıdır.
Gerçek Bayram.!
Bir yetimin yüzündeki gülümseme olabilmektir.
Gerçek Bayram.!
"Ben" demeyi bırakıp "Biz" diyebilmenin huzuruna ermektir.
Gerçek Bayram.!
Uzun zamandır aranmayan bir dostun sesini duymak, bir yaşlının titreyen elinden öpmektir. Tasavvufi olarak nefis terbiyesinden geçen ruhun, özgürlüğüne kavuştuğu gündür bayram. Sabrın sonundaki selamettir. Eğer bir gönüle dokunabildiysek, bir kırık kalbi onarabildiysek, o gün bize her an bayramdır.
"Bayram o bayram" ola ki, her gönül şad ola.
Bu bayramda sadece kapılarımızı değil, kalplerimizi de sonuna kadar açalım. Paylaştığımız bir lokma ekmek, ettiğimiz bir içten dua, verdiğimiz bir samimi selam, dünyayı daha katlanılır, ruhumuzu daha aydınlık kılacaktır.
Bayram, paylaştıkça çoğalan tek hazinedir. Sevginin, merhametin ve vefanın ikliminde, hep birlikte nice güzel sabahlara uyanmak dileğiyle..
Arefe gününüz Mübarek, Gönül'ünüz hep Bayram olsun.