Allah'ın Selam'ı üzerinize olsun. Ramazan ayı perşembe günü başlarsa, Kadir Gecesi Ramazan'ın 25.gecesine denk gelmektedir. Allahu alem (Allah en doğrusunu bilir). Ramazan’ın son on gününe girildiğinde, sanki kainatın nefes alışı değişir. Maddenin ağırlığı hafifler, mana alemi üzerindeki perdeler incelir. Bu bir bekleyiştir, bin aydan, yani koca bir ömürden, yaklaşık 83 yıl daha hayırlı olduğu müjdelenen o eşsiz sırra, Kadir Gecesi’ne hazırlıktır. Ancak bu geceyi sadece zamanın içinde bir nokta olarak görmek, onun hakikatini eksik anlamaktır. Tasavvufi bir nazarla bakıldığında Kadr, insanın kendi içindeki kayıp hazineyi bulma yolculuğudur. Kur’an bu gece inmeye başlamıştır. Tasavvufta nüzul (iniş), ilahi olanın insani olana tenezzül etmesidir. Allah’ın kelamı olan Kur’an, o gece sadece Levh-i Mahfuz’dan dünya semasına inmemiş, aslında karanlıkta kalmış insanlık ufkuna bir Güneş gibi doğmuştur. Eğer Kur’an senin kalbine o gece yeniden inmiyorsa, o geceyi sadece "anmış" olursun. Gerçek Kadir, vahy-i ilahinin senin anlayışına, ahlakına ve ruhuna inmesi seni karanlıktan aydınlığa çıkarmasıdır. Ayet'te meleklerin ve Ruh’un (Cebrail) o gece yeryüzüne fevç fevç indiği anlatılır. Melekler nurani varlıklardır ve sadece nurani olan mekanlara rağbet ederler. O gece yeryüzü, zikirle, Duayla ve temiz niyetlerle öylesine parlar ki, gök ehli yeryüzüne bakmaya doyamaz. Bu iniş, aslında insanın iç dünyasına bir huzur inişidir. Meleklerin yeryüzüne inmesi, hayvani nefsin sesinin kısılması ve melekût aleminin ilhamlarının kalbe dolması demektir. O gece kalp, gökyüzüyle birleşir yer ile gök arasındaki o mesafe, samimi bir ah ile ortadan kalkar. "Kadir" kelimesi hem hüküm hem de değer anlamına gelir. O gece, gelecek bir yılın takdiri, yani kader levhaları mühürlenir. İnsan, ancak kendi kadrini (kıymetini) bildiği ölçüde bu geceden pay alır. Tasavvufun en temel düsturu olan "Kendini bilen, Rabbini bilir" sırrı burada tecelli eder. İnsan, kendi ruhunun ne kadar değerli olduğunu, Allah’ın ona Kendi ruhundan üflediğini fark ettiği an, onun için Kadir Gecesi başlamış demektir. Kendi kadrini bilen, başkasının kadrini de bilir kalp kırmaz, incitmez, onarır. Bin ay sembolik bir rakamdır, çokluğu ve bereketi ifade eder. Tasavvufi düşüncede Vakitlerin Sultanı olan bu gece, niceliğin (sayıların) niteliğe (derinliğe) yenildiği andır. Bazen kırk yıl boyunca çözemediğiniz bir düğüm, o gece edilen tek bir samimi tövbe ile çözülüverir. Yıllarca süren bir küslük, o geceki bir affedişle nura dönüşür. Bir ömür süren gaflet, o geceki bir uyanışla son bulur. İşte "bin aydan hayırlı" olmak budur, zamanın dikeyine doğru genişlemesi, bir anın koca bir ömrü kurtarmasıdır. Kadir Gecesi’nin gerçek sırrı, gürültüde değil sükûnettedir. Kalabalık sofralarda değil, kalbin tenha köşelerindedir. Allah’ın rahmeti, her an her yerdedir ama o gece bu rahmet bir sonsuzluk kapısı gibi önümüzde durur. Bu kapıyı açacak olan şey, sadece dille yapılan dualar değil, hal ile yapılan ilticadır. Kısaca Kadir Gecesi bize şunu söyler. Ey insan..! Sen tesadüfen bu dünyada değilsin. Senin de bir kadrin, senin de bir hükmün var. Göklerden sana bir mesaj geldi onu oku, onu yaşa ve onunla yücel. Bu gece, bitişin değil, "Yeniden Başlamanın" gecesidir. Allah’ın rahmetine sığınan bir ruh için her gece Kadir, her gün bayram olma potansiyelini taşır.