Tasavvufta kitaplardan, nakillerden ve başkalarından öğrenilen bilgiye KESBÎ İLİM yanii çaba ile kazanılan bilgi denir. Bu bilgi zihne aittir, unutulmaya mahkumdur ve insanı sadece bir NAKLEDİCİ yapar.
Hakiki Alim ise VEHBÎ İLME yanii Allah tarafından hibe edilen, ledünnî ilme mazhar olmuş kişidir.
Tasavvufa göre kalp bir aynadır. Eğer insan kalbini dünyevi hırslardan, egodan ve ezberlerden temizlerse, o ayna parlar. Aynanın karşısındaki mutlak hakikat Hakk, aynaya doğrudan yansır.
Tasavvuf ehli buna KEŞF veya İLHAM der.
Bu mertebede kul, aradaki vasıtaları (kitapları, hocaları) kaldırır ve bilginin ilk kaynağı ile Levh-i Mahfuz'dan dilediği an bağ kurar.
"O" artık ezberleyen değil, hakikati bizzat müşahede edendir.
Kuantum fiziği ve modern kozmoloji, evrenin aslında maddeden ziyade bir BİLGİ AĞI olduğunu söyler.
Evrendeki her şey birbirine görünmez bağlarla bağlıdır.
Bilgi, evrenin kumaşına işlenmiştir denilir.
Kuantum alanı denilen bu yapı, gelmiş geçmiş tüm bilgilerin depolandığı evrensel bir hard disk gibidir.
İşte "ezberlemeden dilediği anda alan" insan, kuantum düzeyinde bu evrensel alanla rezonansa yanii uyuma giren kişidir.
Zihnini egonun ve doğrusal zamanın sınırlamalarından özgürleştiren bilge, kuantum alanındaki bilgi dalgalarını o anda ÇÖKERTEREK kısaca parçacık haline getirerek bilince aktarır.
Bilgi ona dışarıdan gelmez, zaten içinde olduğu alandan çekilir.
Modern Nörobilim ve Psikoloji, insanın sadece SOL BEYİN ve mantıktan ibaret olmadığını kanıtlamıştır.
Kitap ezberlemek sol beynin, analitik mertebenin işidir. Ancak insanlık tarihini değiştiren büyük keşifler ezberle değil, ani bir AHA ANI (batı buna İçgörü der) ile gelir.
Oysa Tüm insanlık ortak bir bilinçdışı havuzuna bağlıdır..
Hakiki Alim, kendi bireysel zihninin sınırlarını aşarak bu ortak havuza ve beynin yüksek frekanslarına kısaca GAMA dalgalarına erişebilen kişidir.
Beyin, bilgiyi üreten bir organ olmaktan ziyade, evrendeki bilgi sinyallerini yakalayan bir radyo alıcısı gibi çalışır. Alıcı ne kadar temizse, frekans o kadar net yakalanır.
Toparlayacak olursak,..
kitaplardaki bilgiyi ezberleyen kişi, bir başkasının pişirdiği yemeği sürekli yanında taşıyan ve o yemek bittiğinde yanii unutulduğunda aç kalan kişidir.
Oysa hakiki Alim, kaynağın, mutfağın bizzat kendisiyle bağ kurmuştur.
Tasavvuf buna "Kulun Hakk'ta fani olup, O'nun basiretiyle görmesi" der.
Kuantum buna "Evrensel bilgi alanıyla rezonansa girmek" der.
Modern bilim buna "Yüksek bilinç durumlarında, kolektif alandan içgörü indirmek" der.
Hakiki ilim,..
hafıza kartını doldurmak değil, Wi-Fi sinyalini doğrudan kaynağa bağlamaktır.
Sinyal bağlı olduğu sürece, unutmak diye bir şey söz konusu olamaz, çünkü ihtiyaç duyulan bilgi, ihtiyaç duyulduğu AN "şimdi ve burada" hazır edilir.