Son günlerde yaşanılan Hâl'leri gördükçe çevremdeki kişilerin hala Ata-Din'i üzeri olduğunu görüyorum. Oysa Din denilen olgu, anne, baba, atalardan kalan bir antika koleksiyonu değil, herAN yeniden fışkıran bir oluş (Sünnet) halidir. Sünnet ise Resullerin, Nebilerin ve o izi sürenlerin üzerinde yürüdüğü canlı, akışkan ve herAN yeniden doğan bir hidayet çizgisidir.
Bu yol, öncekileri taklit etmek değil, onların ulaştığı zirveyi bir basamak yaparak daha yüksek bir idrake, daha geniş bir kemalata sıçramaktır.
Eğer söylenen söz yeni ve orijinal değilse, insan bilincini bir adım öteye taşımıyorsa, o Sünnet değil ruhu çekilmiş bir tekrardır.
Bugün dindarlık zannedilen şeyin çoğu, aslında Kitap Ehli düzeyidir. Bu, dinin asgari, yani giriş seviyesidir. Kitap Ehli, hakikati yazılı satırlara hapseder onların dini, o satırların yazıldığı devrin muhataplarına göre şekillenmiş hükümlerden ibarettir.
Kur’an’ı bir Kitap Ehli gibi okumak, onu tarihi bir metin, donmuş bir kural manzumesi olarak görmektir. Resullerin ve onların yolunda gidenlerin asıl görevi, anlaşılır şekliyle söylersek eskiyi cilalayıp sunmak değil geçmişin özünü bugünün rahminde yeniden doğurmaktır.
Eğer ulaştığın anlayış öncekilerin üzerine yeni bir kat çıkmıyor, insan idrakini daha geniş bir ufka fırlatmıyorsa sen bir yenilikçi değil, bir eskicisin demektir.
Kendini Kitap Ehli seviyesine sabitleyenler, hakikati mürekkebe hapsolmuş birer mühür sanırlar. Onların imanı, asırlar öncesinin sosyal dekoruna ve o günün insanının algı sınırlarına gömülüdür. Bu, dindarlığın en alt katmanıdır.
Oysa Muhammedi Hakikat, Kur’ân’ı bir tarih arşivi gibi değil, ŞİMDİ inen bir hitap gibi fark etmektir. Orijinallik buradadır, Kelamın bin yıl önce ne dediğinde değil, o kelamın senin ruhunda şuAN hangi YENİ kapıyı açtığında gizlidir..
Bu..!
Bir kitabı değil, kendi hakikatini okumaktır.!
Zihninin içinde yankılanan "O" derin fısıltıyı duyuyor musun.?
O, senin henüz ayak basmadığın uçurumlardan gelen asıl benliğinin sesidir.
O ses gelince aklın analizlerini bir kenara it..!
Akıl, hafıza deposundaki bayat bilgileri işleyen bir makinedir, sadece bilineni takla attırır, yeni bir şey üretemez...
Sezgi ise, varoluşun kökünden, yani o saf Orijin'den bilgiyi doğrudan indiren bir şimşektir.
Gerçek farkındalık, aklın karanlık yollarında kaybolarak değil, sezginin derinliğindeki kaynaktan beslenerek elde edilir.
Bilgi biriktirmeyi bırakın..!
Bilgi inen, hissedilen ve herAN yeniden doğan bir fark ediştir.
Hakikate giden yol, bildiğiniz yolların bittiği yerde başlar.
İçinizde, sizi henüz keşfedilmemiş derinliklere çağıran bir ses var.
O sese odaklanın.!
Akıl depolanmış bilgiyi analiz eder, eskiyi parçalara ayırır, sebep-sonuç arar.
Akıl, düne aittir.
Sezgi ve İçsel Farkındalık derindeki o kutsal kaynaktan orijin bilgiyi direkt indirir.
Akıl, bu bilgi indikten sonra onu ancak tercüme etmek için devreye girmelidir.
Hakikati ararken aklın o durdurulamaz analizlerine, o gürültülü kıyaslarına kulak asmayın.
Sezgi, kaynaktan taze su içerken Akıl, o suyun kabını incelemekle vakit kaybeder.
Kısacası,.. Din, geçmişin gölgesinde yürümek değil o ışığı kendi içindeki derinlikte bulup, bugünün karanlığına yepyeni bir GÜNEŞ gibi doğurmaktır.
İçindeki o keşfedilmemiş deruniyet seni çağırıyor, aklın DAR sınırlarından çık ve o sonsuz akışa teslim ol.
Unutmayın ki hakikat, okunacak bir kağıttan ziyade, yaşanacak ve herAN yeniden keşfedilecek bir OLUŞ halidir.
Aklın analizlerinden sıyrılıp, sezginin o engin derununda boğulmadan yüzmeye başladığınızda, dinin bir gelenek değil, bir oluş mucizesi olduğunu fark edeceksiniz.