"Oku" dersin, zihnini bir cümleye bile kiralamaz..
"Yaz" dersin, varlığını bir iz bırakmaya layık görmez.
Ne zihnin o çetin çarklarını döndürecek bir merak kırıntısı taşır içinde, ne de kalbin o derin ritmini duyacak bir duyarlılık...
Onun tek evreni, kendi sınırlarını çizdiği o daracık dünyasıdır.
Varoluşunu bilgiyle, sevgiyle ya da bir amaca adanmışlıkla değil konfor alanının uyuşturucu sıcaklığıyla ve hiç bozulsun istemediği alışkanlıklarıyla ölçer.
Hayatı tadan bir insan gibi değil, sadece gün deviren bir gölge gibi yaşar.
Yemeği doyurmak için değil, günü geçiştirip öğün kapatmak için yer. Hatta bedenine bile bir borç hissiyatı duymaz ne bir doktorun öğüdü geçer o dünyada, ne de şifaya giden bir çaba... Öyle bir eylemsizlik halidir ki bu, özsaygı bile o konforun altında ezilip gider.
Bu insan tipi, bir yaşama dirençsizliği veya ruhsal atalet vakasıdır aslında.
Ne tam anlamıyla geçmiştedir, ne de gelecekte sadece AN'lık rahatlığın muhafızıdır. Bir laf vardır ya "Beni bir tek sen anladın, o da yanlış anladın.." AN yaşamayı anlamış... da, onuda yanlış anlamış şaşkın..
Karşımızda, hayata karşı derin bir kabullenmişlik değil, korkunç bir eylemsizlik sergileyen bir insan modeli var. Zihnini bir düşüncenin sancısına, kalbini bir duygunun ağırlığına açmaktan özenle kaçınan, tek sığınağı alışkanlıklarının sıradanlığı olan bir ruh hali bu.
Öğrenmeye kapalı, üretmeye yabancı, hatta kendi bedeninin sağlığına bile ilgisiz...
O, hayatı yaşamıyor, sadece konfor alanının duvarları arasında günün bitmesini bekliyor. Bu, var olmanın değil, sadece yok olmamak için direnmenin en hüzünlü biçimidir.
Ne zekanın merakına sahip ne kalbin duyarlılığına... Varı yoğu, hiç bozulsun istemediği o daracık konfor alanı. Öğrenmekten kaçan, üretmekten korkan, yemeği bile sadece günü geçiştirmek için yiyen bir atalet timsali. Kendi sağlığına bile ehemmiyet vermeyen bu vurdumduymazlık, sadece bir kişilik tercihi değil, zihinsel ve ruhsal bir kabuğa çekilme halidir.
Bu insan tipini tanımlamak için sosyolojide ve psikolojide kullanılan en yakın kavram "Konfor Alanı Felci" ya da "Zihinsel Atalettir."
Kısaca bu profil, hayata katkı sunmaktan ziyade mevcut durumu korumaya programlanmış, savunmacı bir varoluş tipi...
Daha anlaşılır olarak yazarsam, bazı insanlar söyleneni duymaz yalnızca işine gelen kısmını duyar.
Bazıları yazılanı okumaz kendi düşüncesini yazının üzerine koyup onu öyle anlamlandırır.
Bazıları ise karşısındaki insanın ne anlatmak istediğini anlamaya çalışmak yerine, kendi dünyasının penceresinden bakıp hüküm verir.
Oysa insan, yalnızca kendi dünyasından ibaret değildir.
Bir cümlenin arkasında bir kırgınlık olabilir.
Bir sessizliğin içinde koca bir çığlık saklı olabilir.
Bir kelimenin ardında anlatılmamış onlarca duygu bulunabilir.
Ama anlamak için önce dinlemek, dinlemek için de biraz olsun kendi benliğinden çıkabilmek gerekir.
Herkesin doğrusu kendine göre doğrudur. Fakat sadece kendi doğrusunu gören insan, başkasının gerçeğini hiçbir zaman anlayamaz.
Bazen karşımızdakini yanlış anlamamızın sebebi onun yanlış anlatması değildir, bizim onu anlamaya değil, kendimizi haklı çıkarmaya çalışmamızdır.
Ne acıdır ki bazı insanlar, kendilerine anlatılanı anlamadan cevap verir, okumadan yargılar, dinlemeden suçlar ve bilmeden hüküm verir.
Çünkü kendi dünyasının dışına çıkmaya cesaret edemez.
Şunu unutmayalım..!
Bir insanı anlamak için onunla aynı fikirde olmak zorunda değilsiniz.
Sadece bir anlığına onun penceresinden bakmayı deneyin.
Belki o zaman, size anlamsız gelen bir sözün ardındaki acıyı,
abartı sandığınız bir tepkinin ardındakini, sessizlik sandığınız bir davranışın ardındaki fırtınayı görebilirsiniz.
Hayat, sadece "Ben ne anladım?" sorusundan ibaret değildir.
Asıl soru,.. "Karşımda duran insan bana gerçekten ne anlatmaya çalışıyor?" düşüncesidir....
Çünkü okumak gözle,
duymak kulakla, ama anlamak yürekle, kalple olur ve bazen insanın en büyük yanılgısı, karşısındakini anlamadığını fark etmeden onu yanlış anladığı için yanlış değerlendirmesidir..
Kendi dünyanızdan çıkın..!
Bir başkasının dünyasına kısa bir süreliğine misafir olun.
Çünkü belki de o zaman anlayacaksınız..
Herkes konuşuyor..
Herkes okuyor..
Herkes görüyor..
Ama gerçekten anlayan insan, sandığımızdan çok daha az.