Kâinat, İlahi kudretin nakış nakış işlediği, her zerrede Yaratıcı’nın esmalarının tecelli ettiği muazzam bir kitaptır.
Zaman ise bu kitabın sayfalarını birer birer açan gizemli bir nefestir.
Yılın belirli dönemleri vardır ki, insan ruhu dış dünyanın gürültüsünden sıyrılıp kendi içine dönmek için adeta görünmez bir davet alır.
İşte 4–7 Temmuz tarihleri, kadim geleneklerin dilinde, gökyüzünün insanlığa kendisini hatırlatması, kalbin ötelerden gelen bir sesle irkilmesi için sembolik bir eşik olarak kabul edilir.
Bazı manevi ve astronomik yorumlarda bu günler, Güneş ile gökyüzünün en parlak yıldızı olan Şira, yani Sirius arasındaki göksel bir yakınlaşmanın, bir kavuşumun ifadesidir.
Elbette bu tür gökyüzü olayları kesin hüküm ifade etmez, onlar sadece tefekküre vesile olan sembollerdir. Çünkü gerçek uyanış ne yıldızlarda ne de gökyüzündedir.
Gerçek uyanış, insanın kalbinin Allah'ın nuruyla aydınlanması, kendini tanıması ve Rabbine yönelmesiyle başlar.
Tasavvuf öğretisinin bize asırlardır anlattığı en temel hakikat, insanın asıl yolculuğunun dışarıya, dünyaya ya da gök cisimlerine doğru değil, kendi özüne, ruhunun derinliklerine doğru olduğudur. Allah, insanı en güzel kıvamda, yani ahsen-i takvim üzere yaratmış ve onun kalbine Kendisini arama, bulma ve O’nda yok olma kabiliyetini yerleştirmiştir.
Maddi alemde Güneş nasıl yeryüzünü ısıtıyor ve karanlıkları dağıtıyorsa, manevi alemde de İlahi NUR kalpteki perdeleri kaldırır, gaflet karanlığını eritir.
Kur'an-ı Kerim’de, "Allah, göklerin ve yerin nurudur." der. Bu nur, kulun kalbine düştüğü an, insan artık sadece gözüyle değil, gönül gözüyle görmeye başlar.
Ruhsal uyanış dediğimiz şey, insanın maddeden manaya geçmesi, kâinattaki her sebep ve neticenin arkasındaki yegane fail olan Yaratıcı’yı müşahede etmesidir.
Kul, kalbini kinin, öfkenin, korkunun, geçmişten gelen kırgınlıkların zincirlerinden arındırdıkça, İlahi rahmetin ve esmaların tecellilerine daha açık bir ayna haline gelir.
Asıl ve en büyük kavuşum, milyarlarca ışık yılı uzaktaki yıldızların hizalanması değil, kulun Rabbine olan bağını kuvvetlendirmesi, secdede O’na en yakın olduğu anı yakalamasıdır.
Bugün modern bilimin, özellikle de kuantum fiziğinin evrene dair söylediği sözler, tasavvufun asırlar önce gönül diliyle ilan ettiği hakikatlerle zarif bir noktada kesişmektedir.
Kuantum bakış açısı bize evrendeki her şeyin aslında durağan bir maddeden ibaret olmadığını, her zerrenin sürekli bir titreşim, enerji ve frekans halinde bulunduğunu söyler. Düşüncelerimiz, niyetlerimiz, kalbimizden geçirdiğimiz gizli dualar ve taşıdığımız duygular, aslında ruhumuzun kâinata yaydığı frekanslardır. Ne var ki, mümin bir kalp bu enerji dilini okurken sebeplere takılıp kalmaz.
O bilir ki frekansı da, enerjiyi de, kuantum alanını da, o alanı algılayan insan kalbini de yaratan, var eden ve her an ayakta tutan yalnızca Allah’tır.
Bu yüzden manevi yükselişin, ruhsal arınmanın en sağlam ve sarsılmaz yolu, kuantum tabirlerin ötesine geçip İlahi ahlak ile ahlaklanmaktır.
Niyeti temiz tutmak, kalpte sevgiyi büyütmek, mahlukata merhametle bakmak, aslında ruhun titreşimini en yüksek mertebeye, yani rıza makamına ulaştırmaktır.
Bu mübarek ve tefekküre açık günlerde, insan kendi kalbini bir saray gibi temizlemeli, onu nefsin karanlık arzularından temizleyerek İlahi misafire hazırlamalıdır. Dönüp kendimize sormanın, ruhumuzu sorgulamanın vaktidir...!
Günlerdir, aylardır belki de yıllardır içimde yük olarak taşıdığım, affetmekte zorlandığım kim var..?
Affetmek, o kişiyi haklı bulmak değil, kendi ruhunu o kırgınlığın zindanından azat etmektir.
Şükretmeyi unuttuğum, sıradan hale getirdiğim ne kadar çok nimet var etrafımda.?
Rabbime daha yakın olmak, O’nun sevgisini içimde daha derinden hissetmek için bugün hangi samimi adımı atabilirim..?
Kalbimi kemiren, beni geleceğe dair endişelendiren hangi korkunun yerine lekesiz bir tevekkülü koyabilirim..?
İşte bu sorular, ruhun uyanışında fenerler gibidir.
Bu gönül yolculuğunda, Allah'ın güzel isimleri, yani esmaü'l-hüsna ruhumuza en emin rehber olur.
Bu günlerin manevi ikliminde bazı esmalar kalbimize hususi bir şifa akıtır.
Ya Nur, kalbimizi hakikatin ve marifetin ışığıyla aydınlatır, bizi eşyanın hakikatine uyandırır.
Ya Fettah, hayatımızda kapalı görünen, tıkandığımızı hissettiğimiz bütün maddi ve manevi hayır kapılarını, rahmet pencerelerini açar.
Ya Hadi, bizi zihin karışıklıklarından, yolunu kaybetmişlik hissinden kurtararak dosdoğru yola ulaştırır, kalbimize hidayet neşesi verir.
Ya Latif, en ince, en nüfuz edilemez yollarla, hiç beklemediğimiz yerlerden ve görünmeyen güzelliklerle kuluna lütuflarda bulunur, ruhun ince sızılarını sarar.
Ya Selam, kâinatın dalgalı denizinde çalkalanan kalbimize İlahi bir huzur, esenlik ve güven indirir.
Ya Vedûd, sevgiyi, merhameti, muhabbeti hem bizim gönlümüzde hem de bizim vesilemizle diğer kalplerde çoğaltır, çünkü varoluşun özü sevgidir ve o sevginin kaynağı da Vedûd olan Allah'tır.
Bunların yanında, kulun acziyetini bilip O’na sığınmasını sağlayan Ya Vekîl esması, tüm işleri O’na devretmenin, yükleri indirmenin hafifliğini yaşatır.
Kalpteki korkuları şifalandıran Ya Mü’min, ruha emniyet üflerken her an her zerreye hayat veren Ya Hayy ve her şeyi ayakta tutan Ya Kayyûm esmaları, kuantum evreninin o devingen, canlı ve muazzam enerjisinin ardındaki tek mutlak gücü ruhumuza seslenir.
Kalbi genişleten, ferahlatan Ya Bâsıt ise bu arınma günlerinde ruhumuzun sıkışmışlığını dağıtır.
Dolayısıyla bu özel günleri, geleceğe dair korkularla, astrolojik kaygılarla ya da "ne olacak" endişesiyle değil, dua, zikir, şükür, derin bir tefekkür ve halis niyetlerle değerlendirmek en büyük kazançtır.
İnsan anlamalıdır ki, gerçek dönüşüm dışarıdaki gökyüzünde, yıldızların kaymasında ya da gezegenlerin dönmesinde değil, insanın kendi İÇ aleminde, kalbinin kıbleye dönmesinde gerçekleşir. Gökyüzü sadece bir aynadır, bakmasını bilene içerideki manayı gösterir.
Kalbinizi sevgiye açın, çünkü sevgi İlahi bir emanettir.
Geçmişi affedin ve sırtınızdaki ağır bagajları bırakın.
Her nefes için, atan kalbiniz için, görebilen gözünüz için şükredin. Rabbinize sonsuz bir güvenle teslim olun.
Unutmayın ki, her yeni sabah, her yeni an, Allah'ın "Ol" emriyle yoktan var edilen, yeniden doğan muazzam bir rahmet kapısıdır.
Allah'ım, Sen Ya Nur'sun, ne olur kalbimizi ve zihnimizi senin o sönmeyen hakikat nurunla aydınlat, bizi gafletin zifiri karanlığında bırakma.
Sen Ya Fettah'sın, hayatımızdaki tüm tıkanıklıkları gider, hayırlı, bereketli, manevi kapıları bizlere sonuna kadar aç.
Sen Ya Hadi'sin, adımlarımızı sabit kıl, kalbimizi hidayet üzere eyle ve bizi dosdoğru yolundan bir an olsun ayırma.
Sen Ya Latif'sin, lütfunun inceliğiyle hayatımıza dokun, göremediğimiz, idrak edemediğimiz nice gizli hayırları ve güzellikleri ömrümüze lütfet.
Sen Ya Selam'sın, dünyadaki tüm kargaşanın ortasında gönüllerimize sarsılmaz bir huzur, evlerimize bereket, ömrümüze dingin bir sükûnet nasip eyle.
Sen Ya Vedûd'sun, bizleri Seni seven, Senin tarafından sevilen ve birbirini sadece Senin rızan için seven kullarından eyle kalplerimize katıksız bir sevgi, derin bir merhamet ve güzel ahlak yerleştir.
Ya Vekîl isminin hürmetine, taşıyamadığımız tüm yüklerimizi, korkularımızı ve gelecek endişelerimizi Sana havale ediyoruz, Sen bize yetersin, Sen ne güzel vekilsin.
Ya Bâsıt esmanla ruhumuzu genişlet, içimizdeki darlıkları ferahlığa tebdil eyle.
Bizleri nefsimizin, egomuzun ve dünyanın aldatıcı karanlığından çıkarıp marifetinin, irfanının sonsuz nuruna ulaştır.
Bu uyanış günlerinde niyetlerimizi halis, amellerimizi katında kabul, dualarımızı makbul eyle.
Kalbimizi Sana tam bir teslimiyetle bağlanan, tevekkül eden sadık kullarının kalbi gibi eyle.
Bizlere dünya hayatında afiyet, sağlık ve bereket ahiret hayatında ise cemalini müşahede etme şerefini nasip eyle.
Ömrümüzü iman üzere, rızan üzere tamamlamayı lütfet Allah'ım.